Melief,
Melief is de geit die ondanks dat ze erg verwaarloosd was en ook nog eens twee kinderen op de wereld moest zetten, toch zo snel weer opknapte en sterker te voorschijn kwam. Zij is een mooi symbool voor waar de opvang zich hard voor wil maken. De stichting heeft tot doel om dieren die verwaarloosd, mishandeld of met de dood bedreigd worden, een fijne nieuwe permanente plek te bieden.| Lees verder
Alle nieuwsberichten
Onze lieve, kleine Jona... rust zacht (bericht geplaatst op 23 februari 2010) |
We hebben
afgelopen zaterdag Jona in moeten laten slapen, de kleinste van de drie zwarte
hangbuikzwijnen, die als klein biggetje 6 jaar geleden via een andere opvang bij
ons zijn komen wonen. Al snel was duidelijk dat hij anders was dan zijn
twee broers, Bouke en Marnix. Hij is altijd kleiner gebleven dan de andere 2 en
had al snel een ontsteking in zijn poot. Hoewel we deze ontsteking er met veel
moeite uit gekregen hebben, zijn in de loop van de jaren zijn andere poten ook
af en aan ontstoken geweest en misvormd geraakt. Waardoor hij steeds moeilijker
ging lopen. En op het laatst zichtbaar pijn had. Maar door al deze aandacht is
hij altijd de benjamin van de drie geweest. Als je hem riep, gaf hij altijd
antwoord, en kletste echt met je. Zijn hoofd was helemaal nog niet klaar om te
sterven. Maar zijn lichaam kon het niet meer. De beslissing was afschuwelijk,
te meer omdat hij zo'n persoonlijkheid was. We zijn er natuurlijk kapot van…
We hebben
nadat we deze afschuwelijke daad, die de dierenarts ook niet graag ondernam,
begeleid headden, nog staan kijken hoe Bouke en Marnix, op hem zouden reageren,
hoe Jona daar zo levenloos lag. Allereerst moesten ze de maïs 
die Lothar
gestrooid had om hen af te leiden nog uit het stro zoeken. Om de beurt steeds
iets dichterbij hun overleden broertje. Eenmaal bij hem aangekomen, snuffelden
ze hem allebei op dezelfde manier helemaal af, duwden een beetje met hun neus
tegen hem aan en... liepen gewoon weer weg, verder zoekend naar een wellicht
nog vergeten maïskorrel. Volledige acceptatie van het feit dat Jona daar
levenloos lag. Deze dieren hebben altijd en eeuwig met zijn drieën tegen elkaar
aan geslapen. Ze verdedigden Jona als we hem vast hielden om te behandelen en
hij gilde.
Jona was
altijd blij met wat lekkers, hij begroette ons altijd, en kletste altijd met
ons. Voor zolang het heeft mogen duren. We wisten van te voren dat hij met dit
lijf nooit echt oud kon worden. Ondanks zijn pijn had hij het naar zijn zin,
totda
t het niet meer ging. We hebben geprobeerd de juiste beslissing te nemen.
En geprobeerd niet uit egoïsme te handelen door hem nog zolang bij ons te
houden, maar zo gehandeld omdat zijn hoofd nog zo graag wilde, en we hem zijn
leven zo gunden…
Marnix en Bouke blijken toch meer van slag te zijn dan het in eerste instantie leek. Sinds Jona er niet meer is, hebben ze niet meer tegen elkaar aan geslapen. Alsof ze ook beseffen dat het zonder Jona nooit meer hetzelfde zal zijn…
We wensen je veel rust, zonder pijn, lieve kleine Jona…
terug