Melief,
Melief is de geit die ondanks dat ze erg verwaarloosd was en ook nog eens twee kinderen op de wereld moest zetten, toch zo snel weer opknapte en sterker te voorschijn kwam. Zij is een mooi symbool voor waar de opvang zich hard voor wil maken. De stichting heeft tot doel om dieren die verwaarloosd, mishandeld of met de dood bedreigd worden, een fijne nieuwe permanente plek te bieden.| Lees verder
Alle nieuwsberichten
Onze aanloop naar de kerst… (bericht geplaatst op 25 december 2011) |
Bij ons is dat natuurlijk niet anders. Daarnaast is er
natuurlijk nog de dagelijkse zorg en schoonmaak voor en bij de dieren. Ook
willen we ervoor zorgen dat de Duitse nieuwsbrief nog voor de kerst de deur uitgaat,
zodat de donateurs iets te lezen hebben onder de kerstboom. Maar als er dan op
vrijdagmiddag opeens iemand met een kat in zijn armen voor de deur staat,
sluipt er toch wat vertraging in. 
De poes zat in de tuin van de mensen en bleek
bij navraag van niemand te zijn. Dus aangepakt, papieren ondertekend, hup, naar
de dierenarts voor een aids- en leukosetest (die gelukkig negatief bleek) en
snel een plaatsje in de quarantaine gemaakt waar deze dame voorlopig zal
vertoeven. Snel verder aan het werk!
Voor gekomen staan er weer mensen voor de deur. De twee
blijken vrachtwagenchauffeurs te zijn. Ze hebben een mini-hondje op de arm.
Gevonden in het schietgebied toen ze van Lathen naar Sögel reden. De
politieagent die ze aan de telefoon gehad hadden om de vondeling te melden, zei
dat het Bureau Gevonden voorwerpen van de gemeente al gesloten was tot na de
kerst. Dus rij maar naar het Gnadenhof, was het advies. Hondje aangepakt (je
pakte er bijna doorheen, zo mager…), papieren ondertekend en dan morgen maar
naar de dierenarts. Want de rest moet ook nog klaar vandaag. En zo sta je dan
om 20.59 uur aan de kassa in de supermarkt, met in ieder geval de meeste
kerstboodschappen in de kar. En nu zelf nog eten…
De volgende ochtend gaat de race verder. Want het is zaterdag, na 14.00 uur zal het hele dorp stilliggen. En het zou kunnen dat er tijdens de openingstijd tussen 14.00 en 16.00 nog bezoekers komen. Dus moet voor die tijd nog alles klaar zijn. Dus aan het voeren en schoonmaken, maar ook naar de dierenarts met Pinkie, zoals we het graatmagere terriërmixje genoemd hebben. Hij doet overal binnen kleine plasjes. Ze schat hem op een jaar of 5 en hij blijkt blaasgruis te hebben. Wat een gevolg kan zijn van zijn extreme ondervoeding. Of een reden om hem in het schietgebied te dumpen. Want Pinkie is (om deze reden?) dus totaal onzindelijk.
Her en der nog een laatste cadeautje gekocht, maar ook nog
op het nippertje wat essentiële spullen, waar wij in ieder geval tijdens de
feestdagen niet zonder kunnen: een nieuwe zuigborstel voor de borstel die
afgebroken was voor de stofzuiger en… wasmiddel! Zouden we het redden om nog
iets te eten voordat er mensen komen…? Dan gaat de telefoon: het is Patrick van
een collega-opvang niet hier ver vandaan. De dieren afkomstig van die
inbeslagname, waar we ons voor in wilden zetten omdat de kans anders groot was
dat ze bij de poelier zouden eindigen, waren bij hen gebracht. En zaten nog in
de kar, want wij zouden de onder meer meer dan 60 hanen hier permanent opnemen.
We hadden vrijdag gemaild dat er een beetje vaart achter gezet moest worden,
omdat het er anders dus slecht uit zou
kunnen zien voor de dieren. Maar dit was wel erg snel…
‘Gelukkig’ waren er geen bezoekers en dus pakten we snel de benodigde vervoerskratten tevoorschijn, voerden als een razende de dieren en reden zo tegen Kerstavond richting de andere opvang om de dieren op te halen. Gelukkig hielpen de collega’s met kortwieken en waren we snel weer op de terugweg. Zo konden de dieren in ieder geval een veilige kerst tegemoet zien!
Soms lijkt het of we ons drie slagen in de rondte rennen in een wereld die voor andere mensen ongezien blijft. Maar in ieder geval was de nieuwsbrief zaterdagochtend al bij één persoon bezorgd: hij zei dit toen hij ‘Frohe Weihnachten’ wenste op de parkeerplaats bij de laatste inkopen. Ook zei hij dat hij volgend jaar zeker weer langs zou komen om een voerdonatie te doen! Dus die nieuwsbrief zorgt er in ieder geval voor dat die ongeziene wereld van ons even zichtbaar wordt voor hen die hem zien willen: de mensen die om dieren geven. We hebben de december-nieuwsbrief ook weer op de site gezet: http://www.stichtingmelief.nl/media/nieuwsbrieven/Nieuwsbrief_december_2011.pdf
Fijne, diervriendelijke Feestdagen!
terug