Melief,
Melief is de geit die ondanks dat ze erg verwaarloosd was en ook nog eens twee kinderen op de wereld moest zetten, toch zo snel weer opknapte en sterker te voorschijn kwam. Zij is een mooi symbool voor waar de opvang zich hard voor wil maken. De stichting heeft tot doel om dieren die verwaarloosd, mishandeld of met de dood bedreigd worden, een fijne nieuwe permanente plek te bieden.| Lees verder
Alle nieuwsberichten
Kiloknallers krijgen gezicht! (bericht geplaatst op 13 augustus 2011) |
In juli stond er al een stukje over hen op de website, maar
toch willen we graag nog wat meer aandacht besteden aan de 77 van de in totaal
200 slachthanen- en hennenkuikens die hier enige weken geleden hun intrek namen
nadat hun eigenaar overleden was.
De kuikens die we hebben opgevangen waren op het moment van
hun komst precies 6 weken oud. Het waren 
zowel hennen als hanen. Nu kan ik me
voorstellen dat u denkt: ‘oh wat schattig, zoveel kuikentjes bij elkaar!’ Wie de dieren op dat moment gezien had, zou het woord kuiken niet in de mond durven
nemen. En wie alles over deze jonge bodybuilders weet, zou hopelijk ook geen
stukje kip meer in de mond durven nemen! Want deze kuikentjes waren al bijna
slachtrijp!
De kip die in de winkel te koop is, is eigenlijk een kuiken.De vleeskuikens worden in razend tempo opgefokt en vetgemest zodat er binnen 6
weken geen kuiken, maar een vleesbonk van een paar kilo is ontstaan. Dat deze
snelle groei niet gezond is, blijkt uit de vele problemen waar deze kuikens
meestal mee te maken krijgen. Hun gewicht wordt te zwaar voor de poten, die dit
reusachtige lijf 
niet meer kunnen dragen. Als de dieren langer dan 6 weken
vetgemest zouden worden, kunnen de dieren zelfs openbarsten, vandaar ook wel de
bijnaam ‘plofkippen’. Verder ontstaan, naast problemen met het
bewegingsapparaat ook vaak hart- en ademhalingsproblemen.
De 77 bodybuildertjes zijn hier eerst in quarantaine gekomen,
waar ze zijn behandeld voor hun ernstige diarree. Die wordt vaak veroorzaakt
doordat de dieren preventief antibiotica door hun voer krijgen. De dieren zijn op een speciaal dieet gezet,
zodat ze meer in verhouding door zouden kunnen groeien. Wat opvallend was, was
dat deze jonge dieren vooral zaten, ze vermeden te gaan staan of te lopen en
waren volledig gefixeerd op voer en dronken zeer grote hoeveelheden water. De
productie van vleesmassa vraagt een hoop vocht van het lichaam. In deze 
periode
hebben we enkele dieren moeten euthanaseren die al zeer slecht tot niet meer
konden lopen. Ook overleden er twee dieren, vermoedelijk aan een acute
hatstilstand, aangezien de kam en lellen blauw werden en ze dood neervielen.
Nadat de dieren zienderogen opgeknapt waren, de diarree
verdwenen was en het verenkleed zich herstelde mochten de dieren voor het eerst
in hun prille leven naar buiten en dat was echt even wennen voor ze! Onzeker
stapten de dieren rond, want door kleine behuizing, veel zitten en weinig
bewegen hadden ze het lopen nog niet veel geoefend. De eerste dagen moesten we
de hanen, die aansluiting hadden gevonden in de hanenstal, echt de weide
indrijven, want ze waren bang voor het groene gras! Eén van de eerste
prioriteiten voor ons was dat ze meer zouden gaan bewegen zodat deze dieren in
plaats van vleesmassa een atletisch lichaam zouden gaan ontwikkelen. We strooien
hun voer dagelijks uit over 
de weide in het hoge gras, want zo zijn deze dieren
bijna de hele dag in touw en dus in beweging om hun kostje bij elkaar te
zoeken.
Toen wij de dieren net opgenomen hadden, waren er mensen van
mening dat we de gehele groep beter gelijk dood konden laten maken in verband
met de te verwachten problemen van deze groep van 77. Aangezien wij deze dieren
niet als nummers maar unieke individuen zien, was dit voorstel natuurlijk volledig
absurd en ontoelaatbaar. Wij kijken dagelijks bij elk individu hoe zijn of haar
gezondheid ervoor staat. We weten dat op het moment dat een dier problemen gaat
krijgen met zijn of haar bewegingsapparaat, er geen ‘beter worden’ meer
mogelijk is en inslapen noodzakelijk zal zijn. Maar elke dag als je deze
kanjers in de ochtend de weide op ziet rennen om te gaan scharrelen op het
inmiddels vertrouwde groene gras, of in de middag een zandbad ziet nemen in het
zomerzonnetje, zijn we zo dolgelukkig met weer een extra 
dag die deze dieren
langer en gelukkiger leven dan de ellendige 6 weken die eigenlijk maximaal voor
hen bestemd waren!!!! Wat is er mooier
om te zien dan dat een kip die over de datum is, toch nog goed blijft…
Wilt u wat voor de vleeskuikens doen, dan kunt u één van deze dieren op afstand adopteren. Wilt u wat voor vleeskuikens in het algemeen doen, rij dan de volgende keer met uw winkelwagentje eens door naar het vegetarische schap van uw supermarkt en kies daar voor een plantaardige variant van de lekkere en gezonde vleesvervangers!
terug