Melief,
Melief is de geit die ondanks dat ze erg verwaarloosd was en ook nog eens twee kinderen op de wereld moest zetten, toch zo snel weer opknapte en sterker te voorschijn kwam. Zij is een mooi symbool voor waar de opvang zich hard voor wil maken. De stichting heeft tot doel om dieren die verwaarloosd, mishandeld of met de dood bedreigd worden, een fijne nieuwe permanente plek te bieden.| Lees verder
Alle nieuwsberichten
Een avondje Melief (bericht geplaatst op 12 oktober 2010) |
Gisteravond laat nog stond er een jongen aan de deur met een witte kat.
Het diertje hing al 2 dagen om en rond het huis van de familie. De
jongen had navraag gedaan in de buurt, maar niemand kende de kat, die op
zijn minst een opvallende verschijning is. De jongen mocht de kat niet
in huis nemen van zijn ouders en bovendien ging dat volgens zijn zeggen
ook niet met hun hond.
Het dier maakte een zeer angstige en ook zieke indruk. Vannacht heeft ze
(het is een poes) dan ook niets gegeten 
of gedronken. Vanmorgen gelijk
met haar naar de dierenarts gegaan om te kijken of ze een chip had, dat
was niet het geval. Ze heeft een medische check gehad en er werd
bevestigd dat ze erg last heeft van een vlo allergie, waardoor ze kale
plekken heeft van het krabben en likken. Ook is haar hele bekje
ontstoken waardoor ze waarschijnlijk niets wil eten. Het lijkt erop dat
ze gedumpt is, bij gemeenten en andere dierenartspraktijken is zij ook
niet als vermist opgegeven.
De dierenarts heeft haar een paar injecties gegeven en we moeten haar
even op weg helpen door middel van dwangvoeding, omdat bij katten die
een paar dagen niets eten het risico op een leververvetting groot is,
iets wat een dodelijke afloop kan hebben.
Vandaag is het arme diertje nog steeds erg bang en kruipt steeds weg in
een hoekje. Marc heeft echter al 2 kopjes gehad nadat hij haar verzorgd
had, een soort dankjewel zou je zo zeggen!
We hebben dit lieve poezenmeisje Sneeuwwitje gedoopt.
Wilt u adoptieouder van Sneeuwwitje worden en door middel van uw
maandelijkse steun haar voorzien van een fijn plekje en warm mandje ga
dan nu naar adopteer.
Vanavond nog snel met Vera, het kleine Ouessant schaapje en moeder van Dolly, naar de
dierenarts geweest. Ze maakte een wankele indruk en was wat aan het
hoesten. Gelukkig ging Helen (de stagaire) mee en konden we hier om de
hoek gelijk bij onze dierenarts terecht. Vera heeft hoge koorts, geen
longontsteking, maar wel wat moeite met haar ademhaling. Diagnose was
niet duidelijk te stellen. De dierenarts heeft antibiotica, koortsremmer
en pijnstiller gespoten. Vera slaapt vannacht in een van de nieuwe
quarantainestallen en heeft een dik bed van stro. We zijn nog langs een
boer gegaan om speciale mais-silage van een jaar oud te halen, waardoor
ze wat zou moeten aansterken. Tot nu toe heeft ze er nog niet van willen
eten.
Dat wordt weer een onrustig nachtje ben ik bang? Hopen dat Vera er
doorheen komt. Bij schapen en geiten is het altijd erg moeilijk als ze
eenmaal ziek zijn, maar in de loop der jaren hebben we inmiddels ook al
wat wonderen meegemaakt.