De honden en hun beschermvrouw Lenie 't Hart

Op haar 70e verjaardag bracht Lenie 't Hart van Zeehondencrèche Lenie 't Hart in Pieterburen een bezoek aan de opvang van Melief. Wij waren erg benieuwd hoe zo'n pionier op het gebied van dieren opvangen en liefdevol verzorgen totdat ze volledig hersteld zijn, onze opvang en manier van werken zou vinden.

Omdat Lenie's reactie op ons werk direct heel positief  was, vonden wij het mooi om haar, als expert op het gebied van zeehonden, te vragen of zij beschermvrouw van onze roedel landhonden wilde worden. Waarop zij direct ja antwoordde. En ons weer bezocht, en met de honden op de foto ging.

 

Lenie promoot het werk van Stichting Melief waar en wanneer ze kan. Na het eerste bezoek aan Melief schreef Lenie het volgende:

Een tijdje geleden wilde ik op mijn verjaardag eens iets anders doen. Ik had toevallig van jullie Stichting Melief gelezen en het leek me wel leuk om daar een kijkje te komen nemen.

Ik stelde me er eerlijk gezegd niet zo heel veel van voor: twee dierenliefhebbers die wat met zielige beestjes klooiden.

Maar dat pakte heel anders uit!

Ik wist niet wat ik zag, toen ik het ruime terrein rond de boerderij opliep. Ik werd meteen omstuwd door tientallen vrolijke hondjes, waarvan sommige met protheses, die hen kennelijk totaal niet hinderden. En hoe verder ik liep, hoe verbaasder ik werd. De enorme hoeveelheid dieren: veel meer dan duizend. De enorme verscheidenheid: honden, katten, geiten, varkens, kippen, eenden, noem maar op. De netheid van het uitgestrekte terrein. De rust en het geluk dat deze dieren uitstraalden.

Al die dieren hadden één ding gemeen: ze waren afgedankt. Gedumpt als oud vuil. Niet meer van nut voor hun baasjes. Een operatie was te duur of niet meer de moeite waard. Sommigen waren slachtoffer van een aanrijding en achteloos achtergelaten. Anderen waren mishandeld.

Terwijl ik met jullie over het terrein en door de stallen liep, merkte ik dat álle dieren op jullie gesteld waren. Maar ook dat jullie ze allemaal kennen. Hoe is het mogelijk: zoveel dieren, en die toch allemaal te kunnen blijven zien als individuen.

Ik heb enorm veel bewondering voor jullie inzet en voor jullie dierenliefde. Dankzij jullie werk - en ik heb gezien dat dat dag en nacht doorgaat - geven jullie al die dieren een tweede, derde, in ieder geval laatste kans op een rustig, respectvol en zo gelukkig mogelijk leven.

Jullie werk is een statement. Een aanklacht tegen al diegenen die in onze wegwerpmaatschappij een dier als gebruiksvoorwerp beschouwen dat weg moet als het geen nut meer heeft. Jullie houden van die dieren als individuen. Jullie geven ze zorg en aandacht. En daarmee krijgen ze een gezicht.

Dank jullie wel dat jullie dit doen.

Ik hoop dat jullie het nog heel lang blijven volhouden.

Ik vind dat iedereen jullie prachtige werk moet gaan steunen.

Alle mensen die van dieren houden moeten donateur worden.

Daar ga ik mijn best voor doen. Zelf ben ik ook meteen donateur geworden.

Ik kom vast nog vaak kijken.

Lenie ‘t Hart