2012

Week 51 - 18 december 2012


Blacky (17) vond het helemaal niets om buiten te moeten wachten totdat er binnen schoongemaakt was, dus was hij tussen iemands benen door mee naar binnen geglipt. Daar liep hij vervolgens oneindig te dralen omdat de manden en kussens nog op elkaar gestapeld waren. Maar op een goed moment was het hem toch gelukt om 'lekker' te gaan liggen, waarvan de foto het bewijs is.

 
Week 50 - 11 december 2012


Hoewel er een berg stro in de buurt was, koos Jonas er toch voor om van de warme stralen van het winterzonnetje te genieten en zocht daarvoor een mooi plekje uit. Charlotte zag dit en deze slimmerik koos ervoor om de warmte van Jonas èn de zon ten volste te benutten (warmte van twee kanten!) en ging schuin over Jonas heen liggen. Stefan had nog wat lopen scharrelen (tenslotte vangt hij meer warmte door zijn zwarte vlekken, dus hij had het niet koud), maar zocht toen ook zijn vriendjes op en schurkte zich tegen hen aan. Met als resultaat deze foto die Luc maakte van een hoop varkens in diepe slaap.

 
Week 49 - 4 december 2012


"Mijn naam is Isabella LaWinia von Melief! En wie bent u eigenlijk?"

 
Week 48 - 27 november 2012


Ach, wat lief... De melkgeiten-bok Gilles (4 1/2 Jaar) zoekt genegenheid bij de 31-jarige Goldin, het ex-springpaard. Zo lijkt het althans, maar schijn kan bedriegen. Want een bok zou geen bok zijn als hij er niet beter van zou denken te worden. Het is namelijk zo dat Goldin nog wat van haar ontbijt aan haar kin heeft hangen en Gilles probeert er eigenlijk gewoon voor te zorgen dat dit niet verspild wordt, maar in zijn maag belandt. Desondanks levert het wel een vertederend plaatje op.

 
Week 47 - 21 november 2012


Hoeveel kan er in zo'n korte tijd veranderen... Lees hier hoe onverwacht deze nieuwe drie-eenheid is ontstaan.

 
Week 46 - 13 november 2012


Terwijl wij proberen de shock boven te komen van het plotselinge overlijden van Sunshine / Sternchen, probeert de achtergebleven Survivor (hoe gruwelijk toepasselijk kan een naam gekozen zijn) ook te begrijpen wat er gebeurd is. Tussen het hartverscheurende loeien naar zijn verloren maatje door, zoekt hij of hij vriendschap kan sluiten met de andere dieren in de stal. Maar er is niemand die zo fijn met hem over de weide wil dartelen zoals Sunshine dat met hem deed...

 
Week 45 - 6 november 2012


Langzaam aan zijn begint het tot ons door te dringen dat de winter er weer aan zit te komen en dus bereiden we ons er allemaal op voor. Ook Daisy, dus vond ze het heel jammer dat het lekkere warme fleece-jasje, dat helemaal speciaal voor haar uit België opgestuurd was, een weinig lubberde om haar slanke vormen en ze het moest afstaan aan een collega-hond. Maar gelukkig vond ze tussen de gedoneerde spullen een andere aanwinst voor haar wintergarderobe, deze fijne geruite bodywarmer met capuchon die haar taille precies volgt. En precies in haar kleur.

 
Week 44 - 30 oktober 2012


Jonas, de big die niet mee op transport naar de mester ging omdat hij te klein, te zwak en letterlijk ten dode opgeschreven was, liep al sinds zijn komst bij Melief erg moeilijk. Oorzaak leek de grove behandeling op de boerderij te zijn en we moesten afwachten hoe het zich zou ontwikkelen. Ogenschijnlijk leek het beter te gaan maar Jonas bleef toch sukkelen met zijn rechter voorpoot. Gisteren was er een afspraak voor hem besproken bij de dierenarts om röntgenfoto’s te maken.

Niet echt ‘zo gezegd, zo gedaan’, want hoe krijg je een dier van bijna 100 kilo vrijwillig bij de dierenarts? Gelukkig bood een injectie met een kalmeringsmiddel uitkomst en zo sjouwden we Jonas met zijn drieën in de auto. Bij de dierenarts aangekomen werd hij op de röntgentafel gelegd en werden beide voorpoten gefotografeerd. Op de foto van de rechterpoot bleek dat hij een breuk heeft in zijn kop van het  bovenbeen, iets wat hem volgens de dierenarts ontzettend pijn moet doen, waardoor hij dus regelmatig mank loopt. Echt vreselijk nieuws, maar ondanks onze vermoedens, valt het niet meer te achterhalen wie of wat de oorzaak is…

Jonas moet veel blijven bewegen om zijn spieren goed te kunnen blijven ontwikkelen en de doorbloeding van het bot op pijl te houden. Verder proberen we zijn genezingsproces te ondersteunen door hem extra supplementen speciaal voor botopbouw door zijn voeding toe te dienen. We hopen dat Jonas weer goed ter been zal worden, want hij is nog volop in de groei en zijn in verhouding dunne poten zullen straks een enorm lichaam moeten dragen.

 
Week 43 - 23 oktober 2012


Afgelopen zondag was het zover: het Charity Buffet in Chinees-veganistisch restaurant Loving Hut in Maastricht, georganiseerd door de Nederlandse Vereniging voor Veganisme en dierenrechtenorganisatie Bite Back. We waren ontzettend verheugd dat het buffet, dat alleen via Facebook gepromoot is, al supersnel volgeboekt was. Het was dus een volle zaak, en het geeft een geweldig gevoel om met zoveel mensen door lekker te eten geld bijeen te brengen voor de reparatie van het dak van de opvang. En zeker als je weet dat het eten zonder vlees, vis, zuivel en eieren en dus geheel vrij van dierenleed is. Een extra fijne bijkomstigheid is ook dat als alle opbrengsten van buffet, tombola, kalender- en (kerst)kaarten-verkoop ter plekke, uiteindelijk bij elkaar opgeteld zijn, Stichting DierenLot beloofd heeft het eindbedrag middels de DierenLot Donatieverdubbelaar te zullen verdubbelen!
Iedereen van de organisatie, restaurant Loving Hut en stichting DierenLot heel erg bedankt. Op naar een nieuw dak!!

 
Week 42 - 18 oktober 2012


Maandag werden we gebeld over een hondje. Het teefje had waarschijnlijk lange tijd gezworven en was meer dood dan levend gevonden op een akker. De plaatselijke dierenarts stelde vast dat het om een oud dier ging en deed er alles aan om de hond er bovenop te krijgen door middel van infuus en medische behandeling. Nu het beter ging was er geen voormalige eigenaar of een nieuw baasje in zicht, waardoor de situatie voor het arme dier nu weer uitzichtloos dreigde te worden. Of wij het dier misschien op konden nemen…?
Nu is ons hart groot genoeg, maar de fysieke plaats voor nog een hond ontbreekt eenvoudigweg. Dus vroegen we een bekende, die aangegeven had dat we haar in zo'n geval altijd konden bellen, of ze de oude dame op wilde nemen. De bekende twijfelde niet en maandagavond vond de overdracht plaats. De eerste berichten waren dat het hondje, na de kennismaking met haar andere honden, eerst maar eens heel lang was gaan slapen. Dus dat klonk goed! Maar woensdagochtend, enige telefoontjes en e-mails later, stond de vrouw samen met haar man met het hondje op de stoep: het ging bij haar toch niet zoals gepland.
Eén keer raden waar het hondje nu is en waar het wel gaat, ondanks dat ze onzindelijk blijkt te zijn…

Op de grote foto is duidelijk te zien hoe vies en vervilt Lola’s vacht was. Op de inzet is goed te zien hoe mager ze is na het plukken van haar vacht.

 
Week 41 - 9 oktober 2012


Zen voor kalfjes...

 
Week 40 - 2 oktober 2012


Zoekplaatje:
Hoeveel verschillende diersoorten staan er op deze foto? Hoeveel bruin/wit gevlekte dieren? En hoeveel zwart/witte?

Antwoord:
9 dieren, waarvan 2 runderen en 7 geiten. Van links naar rechts (om het antwoord op de laatste twee vragen maar even samen te vatten: stiertje Survivor (bruin/wit, met stiekem achter hem de mokkakleurige dwergeitenbok Cappuccino), dwerggeitenbok Billy-Bob (bruin/wit), dwerggeitenbok Ristretto (zwart), dwerggeitenbok Romeo (zwart/wit), dwerggeitenbok Espresso (zwart), koetje Sunshine (zwart/wit), met achter haar brede lijf dwerggeitenbok Vito (zwart/wit) en helemaal rechts dwerggeit Gina (bruin/wit, moeder van Romeo en Vito).

Zo liepen ze zomaar spontaan op kleur gesorteerd bij elkaar, op een doordeweekse dag op de weide bij Melief!

 
Week 39 - 25 september 2012


Maandag rond de middag kwam de 'oogst' van gedumpte dieren van de afgelopen twee weken in Sögel aan. Het ging dit keer om 3 parkieten, 1 kanarie, 1 diamantduif, 1 lachduif, 4 tuimelaar-duiven en 3 kippen en 10 hanen, uit de regio Dordrecht - Delft en zelfs uit Monnickendam. En op de foto staan dan nog niet eens de 3 hanen die afgelopen zaterdag vanuit Voorne-Putten gebracht zijn. Alle dieren, om welke reden dan ook, overtollig en op straat gedumpt, weg laten vliegen en (in het gunstigste geval) afgegeven.
Wanneer zouden de mensen eens leren dat dieren geen voorwerpen zijn, die je, als je ze niet meer wilt hebben, gewoon op straat weggooit? Wordt het niet eens tijd dat er in de wet wordt vastgelegd, om hun rechten te beschermen, dat dieren geen dingen zijn, maar voelende wezens van vlees en bloed?

 
Week 38 - 18 september 2012


Afgelopen zaterdag brachten Gerhild en Beate een auto vol met dozen vol met onderdelen van krabpalen mee naar Melief. En die gloednieuwe klimmeubels, door Gerhild gesponsord, hebben ze vervolgens samen achter elkaar in elkaar geschroefd, zodat de katten er snel gebruik van konden gaan maken. Dat hun ijverige werk niet alleen door de katten gadegeslagen werd, is op de foto goed te zien. Zelfs het varkentje Jonas (dat vrijwel niet meer mank loopt!) bood aan een handje te helpen.
Dank jullie wel, Gerhild en Beate!

 
Week 37 - 11 september 2012


In navolging van het één-vrouws promotieteam van vorige week, deze week een foto van de stand op de kleine manifestatie 'Werken met dieren' in Portugaal afgelopen zaterdag. Ook al vielen de bezoekersaantallen tegen, aan promotiedames Wilma en Corrie heeft het niet gelegen! Met links de hond Lucy, die door bemiddeling van Melief nu Wilma alle hoeken van het Lage Bergse Bos laat zien.

 
Week 36 - 4 september 2012


Op de Open Dag liet ondersteuner van Stichting Melief Wendy vol trots haar nieuwe spaakbeschermers zien. Wendy is al geruime tijd helemaal stapel-'meliefd', zoals ze het zelf zegt, en bedacht een geweldige manier om reclame voor het bestaan en het werk van Stichting Melief te maken. Met altijd een stapeltje folders op zak hebben we zo een perfect één-vrouws promotieteam rondrijden! Fantastisch, Wendy!

 
Week 35 - 21 augustus 2012


Afgelopen zondag vond onze jaarlijkse Open Dag plaats. Hoewel het af en toe flink regende, brak ook regelmatig de zon door. Het weerhield de gekomen bezoekers er niet van om vol enthousiasme bij de dieren te kijken. Hiervoor hadden veel van hen uren gereden, er waren niet alleen belangstellenden uit de directe omgeving, maar ook uit Nederland en België.

Na rondgekeken te hebben genoten vele van hen van een diervriendelijk hapje en drankje bij het veganistische buffet, waar onze vrijwilligers voor zorgden. De inkomsten hiervan komen, samen met die van de rommelkraam, de tombola en de verkoop van jam, postkaarten en kalenders, geheel ten goede aan de dieren. Bij de tombola werd ook de door trouwe ondersteuners beschikbaar gestelde fonkelnieuwe fiets gewonnen. En als klap op de vuurpijl presenteerden wij ook de aan Melief door Stichting DierenLot beschikbaar gestelde geweldige Dieren Transport Ambulance, die dan ook door iedereen bewonderend werd bekeken.

Mede door alle positieve, vaak hartverwarmende reacties kijken wij terug op een zeer geslaagde Open Dag 2012. Vanaf deze plaats bedanken wij de sponsors Chinees-vegetarisch restaurant 'de Oude Plek' uit Rotterdam, Topas Wheaty, Kochlöffel Aurich en diverse particulieren. En natuurlijk alle vrijwilligers, zonder wie we deze dag niet zo succesvol hadden kunnen organiseren!  

 
Week 34 - 21 augustus 2012


Na een korte zomerstop weer een varken op de Foto van de Week. Helaas niet om een leuke reden, we hebben er afgelopen maandag tot ons verdriet voor moeten kiezen Horst in te laten slapen. Een moeilijke beslissing, omdat hij op het eerste gezicht niet doodziek leek te zijn. Zijn praatjes waren er niet minder om als je iets deed wat hem niet zinde. Maar hij had inmiddels al 4 weken vrijwel niets gegeten en teerde dus alleen op zijn eigen vetreserves. Bij een ziek varken is vaak nauwelijks vast te stellen wat het heeft, je kunt eigenlijk alleen gissen en kijken of hij op medicijnen reageert. De dierenartsen hebben een paar weken lang een scala aan medicatie ingezet om Horst weer aan het eten te krijgen, net zoals zijn verzorgers in die weken werkelijk alle mogelijke soorten voedsel hebben aangeboden, maar niets hielp. Was het een tumor, een maagzweer, nierfalen? We zullen het niet weten, we hebben met pijn in ons hart voor euthanasie gekozen om een lange lijdensweg van verhongering te voorkomen.

Horst vond bij Melief zijn rust na een roerig verleden. Hij heeft vroeger op een boerderij geleefd met de bedoeling om als karbonade te eindigen. Hij stond daar in zijn ééntje tussen de metalen stangen en kon zich niet verroeren. Gelukkige overleed de boer en Horst was het enige varken wat nog op de boerderij was. Hij kwam bij een Duitse dierenbeschermingorganisatie terecht en werd uiteindelijk geplaatst bij een particulier. Deze stalde zijn dieren vervolgens bij een opvang met de belofte er zelf voor te zorgen. De man verdween met de noorderzon en de mensen op de opvang wilden Horst niet verzorgen omdat ze er bang voor waren. Ook ontbrak het hen aan kennis en financiën. Binnen enkele maanden verkeerde Horst in een hele slechte conditie en is hij eind 2008, net voor de winter aan zou breken, bij Melief terecht gekomen. Die winter zou hij niet overleefd hebben. Hier heeft hij nog bijna 4 jaar onbezorgd kunnen leven. Hij is waarschijnlijk ongeveer 8 jaar geworden.

We zullen deze brutale jongen missen, maar zijn blij dat we deze tijd voor hem hebben kunnen zorgen.
Rust zacht, Horst.

 
Week 33 - over 1 week weer een Foto van de Week

 
Week 32 - over 2 weken weer een Foto van de Week

 
Week 31 - 1 augustus 2012


Schiet op! Ik heb honger. Zoiets zou Fabi op dit moment moeten denken. Om deze gedachte extra te bekrachtigen, gooit ze leningheid in de strijd waar menig varken jaloers op kan zijn. Fabi is ruim anderhalve maand geleden bij Melief gekomen, waar u hier over kunt lezen. Wanneer de varkens gevoerd worden pikt Fabi stiekem wat van het voer van de rest van de groep, en gaat daarna vlug naar het nachthok, waar ze alleen kan eten. Op deze manier weten we zeker dat ze genoeg binnen krijgt, omdat tijdens voertijd de gemoederen bij de anders zo rustige varkens wel eens hoog op kunnen lopen!

 
Week 30 - 24 juli 2012


Afgelopen vrijdag hadden we een wel heel bizar begin van de dag. Stagiaire Jasmin komt zoals gebruikelijk de oprit op, en treft hier een doos aan met een grote gele enveloppe. Meestal als er iets in de trant van een doos, tas of ander vervoermiddel waar mogelijk een dier in past staat, is het bingo. Ook dit keer was het raak, namelijk een stel kippen, waarvan een vijftal hanen en drie hennen. De grote gele enveloppe bevatte ook nog een inhoud. Geen dier, maar wel €100,-... Schuldgevoel afkopen, of een nobele daad? Laten we maar positief blijven en uitgaan van het laatste.

 
Week 29 - 17 juli 2012


We zijn blij: dat de 31-jarige merrie Goldin nog leeft en dus gered is van de euthanasiespuit. En dat de dierenarts zei dat haar huidprobleem niet besmettelijk is en ze dus niet wekenlang in quarantaine hoeft te staan.
Trots: op de mensen die gelijk insprongen op onze hulpvraag en toezegden om 10 euro in de maand bij te dragen aan de extra kosten die de verzorging van Goldin met zich meebrengt. Maar ook op Goldin zelf, die op haar leeftijd de hele verhuizing met alle emoties en stress volkomen rustig heeft doorstaan.
En ontroerd: dat Goldin zich gelijk helemaal thuis voelt, al ietsje aangekomen is en bovenal verliefd is op Shetlandertje Clyde... En de liefde is wederzijds!

(de foto is gemaakt door secretaris/penningmeester Betty, die afgelopen weekend de opvang bezocht en weer fysiek ervaren heeft waarvoor ze zulke enorme bergen werk verzet)

 
Week 28 - 11 juli 2012


Zondag en maandag zijn alle stallen weer behandeld met witkalk. Dat ziet er niet alleen weer schoner en netter uit, het werkt ook tegen het ongedierte. We konden deze enorme klus klaren omdat we hulp hadden uit alle windstreken: Monique en Lusanne uit Berg en Dal, Silvia en Louise uit Barendrecht en Betty en Marion uit Hamburg. Dinsdag hebben we met zijn allen de eendenvijver leeggehaald. Dit is één van de smerigste klussen die je maar kunt bedenken op de boerderij. Er zijn dan ook geen foto's van, want er zat iedere keer drek op de lens...

Lieve dames, allemaal ontzettend bedankt, jullie hebben ons enorm geholpen!

 
Week 26 - 26 juni 2012


Afgelopen donderdag was er een filmploeg van mmtv op de boerderij. Ze maken voor de Duitse televisie een documentaire over de slimheid van kraaiachtigen, waarvan de uitzenddatum overigens nog niet bekend is. In het artikel over Melief dat onlangs in de Neue Osnabrücker Zeitung stond, hadden ze gelezen over Bodyguard, de tamme kraai die hier de hele dag met ons mee vliegt. En dus vroegen ze of ze hem mochten komen filmen. Bodyguard liet zich van zijn allerbeste kant zien (hij heeft niemand aangevallen!) terwijl Lothar over hem vertelde en liet zien wat Bodyguard voor slimme kanten heeft. Tot groot genoegen van de filmploeg, die precies zag wat er voor de documentaire nodig is!  

 
Week 25 - 19 juni 2012


De zwangere poes, die hier ongeveer 6 weken geleden 2 dagen nadat ze binnengebracht was bevallen is, maakt het gelukkig goed, net als haar 5 zwarte en zwart/witte kittens. Wel moesten ze eerst nog een besmetting met de giardia-bacterie overwinnen, maar daar slaan ze zich door de behandeling kranig doorheen. Ze beginnen zelfs al wat steviger aan te voelen! Net als het witte weesje dat hier anderhalve week geleden meer dood dan levend (ook met giardia...) gebracht werd. We zijn blij dat hij gelijk liefdevol door moeder Katja opgenomen werd. Vanavond werden er weer 2 kittens gebracht, waarvan de oogjes en neusjes dicht zaten met snot... Die 2 zijn nu eerst bij de dierenarts, zodat ze in ieder geval de 6 hier niet kunnen besmetten.

We zijn hard op zoek naar goede huizen voor al deze lieve diertjes. Zoeken jullie alsjeblieft mee, zodat we deze kleintjes een fijn leven in het vooruitzicht kunnen stellen? Vraag familie, vrienden en alle anderen die maar te bedenken zijn, en mail ons!

 
Week 24 - 13 juni 2012


Chocoladefondue met Tofu...?
Tofu het ex-slachtvarken geniet ervan om in de modderpoel te liggen als de modder lekker dik geworden is. Als hij dan uitkomt en vrolijk op je afloopt, ziet hij eruit alsof hij net in de vloeibare chocolade ondergedompeld is. Maar de geur die om hem heen hangt doet deze zoete illusie snel vervagen!

 
Week 23 - 5 juni 2012


Afgelopen zaterdag stond er een artikel in de Neue Osnabrücker Zeitung over Gnadenhof Melief. En wat natuurlijk niet uit kon blijven gebeurde: naast dat er gelijk enkele belangstellende mensen tijdens de openingsuren verschenen, stonden er ook mensen met een dier voor de deur. Een Toulouse ganzenkuiken, welteverstaan. Deze mensen fokken de ganzen en verkopen ze. Makkelijk verdienen, want de ouders van de ganzenkuikens zorgen ervoor dat de gansjes overdag goed verzorgd worden, als de fokkers op hun werk zijn. Maar het jong dat ze bij zich hadden kwam slecht mee en kon niet goed op zijn poten staan. Onverkoopbaar dus, en de extra zorg die het vraagt, kon door het werk overdag niet gegeven worden. Vandaar dat ze hem alvast maar bij zich hadden. En dus, met onze toestemming (wat gebeurt er anders met zo'n diertje...?), achterlieten.
Maar wat nu? Lothar bedacht gelijk dat we een ganzenkoppel hebben, dat maar al te graag voor nageslacht wil zorgen. Maar dat is, hoe sneu ook, niet de bedoeling in een opvang. Dit leek de oplossing: een adoptiekind! Gelukkig snapte het koppel gelijk de bedoeling toen we hen bij het arme kuiken zetten, ze begonnen het direct te verzorgen en te beschermen alsof het altijd hun kind geweest was. Met zijn drieën oefenen ze veel met lopen en de 'kleine' doet dapper zijn best. Met de extra vitaminepreparaten van de dierenarts hebben wij er alle hoop op dat het uiteindelijk allemaal goed zal komen!

 
Week 22 - 29 mei 2012


Het linker hondje, een zo goed als blinde en dove oude reu, is in Werlte op straat gevonden en naar de gemeentewerf gebracht. Toen de vinders hoorden dat hij het hele pinksterweekend geen verzorging zou krijgen, en zij de sleutel niet kregen toen zij aanboden hem water en voer te geven, hebben ze ons gebeld om te vragen of het oude beestje zolang bij Melief mocht. De dierenarts schat Sjors, zoals hij inmiddels heet, minstens 17 jaar oud.

Het rechter reutje overleefde zijn baasje en belandde bij de broer van de overledene. Bij deze man ontbrak het geld (en waarschijnlijk ook de zin) om voor het bejaarde hondje van 15 jaar te zorgen en na het eerst netjes per mail aan ons gevraagd te hebben belandde Blacky vandaag ook bij Melief. Het nog vitale heertje is het toonbeeld van hoe een baasje een dier de nodige verzorging kan onthouden: niet ingeënt, niet ontwormd en een volkomen verwaarloosd, rottend gebit, waardoor Blacky een hartkwaal ontwikkeld heeft. Zijn tanden zijn op de foto te zien, niet omdat hij gromt tegen Sjors, maar omdat hij zijn bekje niet meer dicht kan doen van het tandsteen…

Deze eerste ontmoeting tussen twee nieuwe zieltjes bij Melief wilden we u niet onthouden!

 
Week 21 - 22 mei 2012


Wat doe je als hond bij zulke temperaturen, als je alleen via hijgen en je voetzooltjes kunt zweten? Dan ga je gewoon in een kuil uit de zon liggen, zodat de aarde je lekker afkoelt! Blitz heeft het goed bekeken, ze is in een hele diepe, en dus extra koele kuil gaan liggen die collega Wolf (professioneel kuilengraver) al eerder gegraven heeft.

 
Week 20 - 16 mei 2012


Afgelopen vrijdag organiseerden we voor de eerste keer een Praktijkdag Handling voor derdejaars studenten van Instituut Silverlinde. Het was een geslaagde dag, waarop de aanwezige dames om leerden gaan met andere dieren dan de voor hen bekende honden, katten en paarden, zodat de reikwijdte van hun hulp aan dieren veel groter zal worden. Mocht één van hen dus een zwaan in haar toekomstige praktijk krijgen, dan staat ze nu niet met haar mond vol tanden!

 
Week 19 - 8 mei 2012


Zo rustig en vredig kan het zijn als we 's ochtends het hek binnenstappen...

 
Week 18 - 1 mei 2012


Deze week weer een bewijs van hoe doortastend kippen kunnen zijn. Deze foto is gemaakt op de dag voor  Pasen, toen de familie Michel op bezoek kwam om weer een heleboel mandjes voor de kattenstal te schenken. Tijdens het verwennen van de katten met natvoer, hupte er ook een kip naar binnen de stal in. Om ook mee te eten? Nee, deze kip maakt het iedere dag weer tot dagtaak om de kattenstal binnen te glippen om... een ei te kunnen leggen in het wiegje waar de oude witte poes Vita altijd ligt! Dus moet er tijdens het eierrapen ook in de kattenstal gezocht worden...
Hierbij danken we de familie Michel voor de foto en natuurlijk voor de fijne kattenmandjes!

 
Week 17 - 24 april 2012


"Het kan ook niet gekker", horen wij u denken, "ze leren daar bij Melief zelfs de kippen ponyrijden!" Nou, niets is minder waar... Hoewel het er reuze gezellig uitziet, de kip op de rug van Gracia, is het de kip (iedere avond weer) maar om één ding te doen: hoe kom ik op de vensterbank. Want als een kip bedacht heeft dat ze ergens wil slapen, dan zal het gebeuren ook! Dus bedacht het slimme dier dat ze Gracia als opstapje zou gebruiken. En dan gewoon geduldig af te wachten totdat Gracia een keer onder het kozijn doorloopt. En dan is het nog maar een klein sprongetje en de nachtrust kan beginnen...

 
Week 16 - 17 april 2012


Podenco Sha-hib (bijna 12 jaar) is één van de oudgedienden bij Melief. Maar in een onbewaakt ogenblik tijdens de openingsuren van afgelopen zaterdag, lijkt hij ineens toch heel geïnteresseerd in een fotoboek dat voor bezoekers opengeslagen op tafel ligt. Je zou toch denken dat hij alles over Melief al weet... Maar schijn bedriegt: natuurlijk had iemand er een zakje met hondesnoepjes laten liggen! Ineens was Sha-hib, eerder die week nog bij de dierenarts omdat hij zich zo ellendig voelde, niet meer zo ziek!

 
Week 15 - 11 april 2012


Hoewel het aan het weer nog niet echt te merken is, is de hormonale lente voor veel dieren al wel begonnen. Deze kalkoenmannen vullen hun dagen alleen nog maar met pronken, patseren en imponeren. Of er nu wel of geen kalkoendames in de buurt zijn, het maakt hen niet uit, als ze maar bij iedereen zo indrukwekkend mogelijk overkomen!

 
Week 14 - 3 april 2012


Afgelopen week hadden we twee dieren bij Melief die we nog nooit eerder in de opvang hadden: fretten. De dieren leefden bij een alleenstaande vrouw die opgenomen moest worden en de dieren in een grote bende in het huis achterliet...  De aanwezigheid van de fretten bij ons was maar van korte duur, want vrijwilligster Jasmine streek met haar hand over het hart en gunde de twee nog een lang leven samen met de vier fretten die zij al had!

 
Week 13 - 27 maart 2012


Het badseizoen is geopend! Maar voordat het officieel van start kan gaan, onderwerpt ex-slachtvarken Tofu eerst nog even de nieuw gegraven modderpoel aan een grondige inspectie om te kijken of deze aan alle eisen van deze tijd voldoet. Zijn collega's hebben er alle vertrouwen in dat niets aan zijn professionele blik zal ontgaan en laten hun buik langzaam roze kleuren in de zon, die deze week aangenaam warm was!

 
Week 12 - 20 maart 2012


De lente begint te komen, maar het is Pinkie nog iets te fris in de zon. Dus nestelt hij zich lekker tegen Plato aan, die sinds dat hij hier woont, van broodmager naar lekker gevuld is veranderd. En dat isolerende laagje 'winterspek' van Plato is precies wat Pinkie gebruiken kan in de lentezon!

 
Week 11 - 14 maart 2012


Maya, de godmother van de 8 grote varkens, is maandag onverwacht overleden.

Maya was als big samen met Willie door een jongetje weggekocht uit de vleesindustrie. Toen zijn vader overleed en er geen geld meer voor de twee varkens was, werden ze gelukkig door iemand anders opgevangen. Maar na enige tijd moest deze persoon zijn stuk land inleveren en stalde hij zijn dieren bij een dierenopvang met de belofte er zelf voor te zorgen. Dit gebeurde niet en de mensen op de opvang waren bang voor de varkens en  hadden geen kennis en geen geld om de varkens te verzorgen. Binnen enkele maanden verkeerden Maya en Willie in een levensbedreigende situatie. Gelukkig trok een bekende van de ‘verzorgers’ in de herfst van 2008 bij ons aan de bel en wij besloten de dieren de broodnodige hulp te bieden en hen bij ons op te nemen. Binnen enkele weken zag Maya er al een stuk beter uit en waren haar wonden, waar de heupen bijna door de huid staken, een heel eind hersteld.

Juist als een dier er zo slecht aan toe is geweest, blijf je altijd extra alert op de gezondheid. Afgelopen zondag was Maya niet lekker, ze wilde niet opstaan om te gaan eten. Varkens hebben wel vaker een dag dat ze geen zin hebben en we besloten in ieder geval pijnstiller en een antibioticum te geven. Maandagochtend was het nog hetzelfde, dus hebben we direct de dierenarts gebeld. Deze kwam in de namiddag. Toen we in de stal kwamen lag Maya te hijgen en zag ze blauw. Varkens zijn, mede door hun dikke vetlaag, moeilijk te diagnosticeren en de dierenarts schetste dat het mogelijk een verstopping of een darmdraaiing kon zijn. Hij injecteerde pijnstiller en antibiotica en wij probeerden Maya te manen tot opstaan, want alleen beweging kan ervoor zorgen dat zulke problemen weer opgelost worden. Tot onze verbazing stond ze op en deed enige stappen vooruit. Maar vervolgens wankelde ze en stortte weer op de grond. En overleed daar ter plekke, terwijl we met zijn drieën in shock toekeken…

Maya was de opperzeug van de groep. Op de foto van juli afgelopen jaar loopt ze samen met Engel, de benjamin die ze zo woest heeft opgevoed als dat ze in de camera kijkt, op de wei.

Maya, we zullen je, letterlijk en figuurlijk, enorme persoonlijkheid heel erg missen, rust zacht…

 
Week 10 - 6 maart 2012


Vrijwilliger Gerd kon het niet langer aanzien hoe de wind bij de varkens de stal inwaaide. Dus regelde hij een oplossing! Samen met vrijwilliger Denis hing hij vorige week woensdagavond een gordijn van doorzichtige kunststof flappen op dat de wind en de ergste kou voortaan buiten het varkensverblijf  moet houden. Onze zorg was dat de varkens hun nobele werk meteen uit de deuropening zouden scheuren: Willie op de foto heeft enorme slagtanden èn de kracht om dit in een zucht te bewerkstelligen… Maar voilà, mede door de doorzichtigheid van de flappen hadden alle 8 de slimme reuzen direct door hoe hun nieuwe ‘deur’ werkt!
 

Week 9 - 28 februari 2012


Allereerst bedanken we de mensen van Stichting Hart voor Kansloze Dieren dat ze weer helemaal uit Amsterdam zijn komen rijden om een lading hondenvoer te brengen! Altijd kijken ze nog even rond en brengen graag wat tijd tussen de dieren door. Maar bijna ging er een verstekeling mee terug naar Amsterdam… Toen ze namelijk in de auto wilden stappen, stapte ook Wowowow, één van de drie tamme kraaien in de opvang, mee de auto in. Pas toen hij een stuk wafel gekregen had, dat hij op de foto zit te verorberen, wilde hij onder enige dwang de auto weer verlaten!
 
 
Week 8 - 21 februari 2012


Zo wordt de schoonmaakploeg op de donderdagochtend verwelkomt!
Het laat zich makkelijk raden welk onderkomen er op donderdag grondig onder handen wordt genomen… Juist, het kattenverblijf. De rest van de week worden natuurlijk de kattenbakken schoongemaakt, wordt er geveegd en de vloer schoongespoten. Maar 1 keer in de week, door weer en wind, komen Marion, Corrie en Lisa alle kattenbakken, plastic mandjes en voer- en waterbakken afwassen, dekentjes en stoffen mandjes wassen, krabpalen stofzuigen en de vloeren met de hogedrukreiniger schoonspuiten. En dat je van hen op aan kunt, dat weten de katten ook… Ongeduldig wachten ze voor het hek om, tussen het schoonmaken door, weer met extra lekkers en aaien in de watten gelegd te worden!

 
Week 7 - 15 februari 2012


Hoe vluchtig kan het leven zijn…

Deze foto van Knor is eind november genomen. Lekker aan de maat, hoewel hij al een eind afgevallen was en een stuk beter liep sinds hij begin zomer 2011 bij Melief was gekomen. En een enorme lieverd, maar ook een Einzelgänger die altijd alleen lag. Maar ondanks artrose in goede gezondheid. Maar afgelopen donderdag wilde hij niet eten. Zeker geen trek, want een gebakje dat we aanboden om te testen nam hij wel. Maar vrijdagmorgen wilde Knor ook niet meer opstaan. De varkensdierenarts was er binnen een uur. Omdat er geen duidelijke klachten waren, kreeg hij een aantal injecties met een brede werking. En gelijk legden we Knor in de quarantaine onder de warmtelamp, want hij voelde akelig koud aan. Maar ook met lamp en warme kruiken werd hij niet warmer, dus haalde Lothar nog extra injecties bij de dierenarts om de bloedsomloop te stimuleren. En besloten we hem in de eetkeuken naast de radiator te leggen, in de hoop dat hij een beetje bij zou komen. Maar hij glipte ons zo door de vingers… Vrijdagnacht om half 4 is Knor overleden, terwijl wij machteloos stonden. We zijn bedroefd dat we niet wisten wat we nog meer voor hem konden doen, maar blij dat we ruim een half jaar voor deze goede lobbes hebben mogen zorgen. We hopen dat hij nu lekker op een wolk van stro in het zonnetje ligt…

Rust zacht, lieve Knor.  

 
Week 6 - 7 februari 2012


Dit is Pablo. En ondanks dat Pablo een volbloed Spanjaard is, ligt hij met -12° Celsius languit op de stijfbevroren ondergrond van het erf. Doet hem helemaal niets. Dus terwijl wij naarstig onze handschoenen zoeken en hopen dat onze thermo-laarzen ons warm houden totdat het werk gedaan is, zijn we stiekem best een beetje jaloers op Pablo's dikke vacht...

 
Week 5 - 31 januari 2012


Waarom trekken die watervogels toch niet lekker een baantje in de vijver? Is het water te koud soms?
Ze kunnen niet eens weten of het te koud is, want hoewel het lijkt alsof nog maar de helft van het water bevroren is, is toch de hele vijver al bedekt met een dikke ijslaag. Binnenkort een marathon op natuurijs dan misschien? Welnu, eerlijk gezegd hebben we het al druk genoeg met de marathon op het land: de waterleidingen in de stallen en op het land zijn afgesloten vanwege het gevaar van kapot vriezen en dus moeten alle waterbakken vanaf één watertappunt gevuld worden. Dus dat betekent eindeloos heen en weer lopen met emmers water. En als je alles gevuld hebt, kun je weer op nieuw beginnen, want dan is de eerste waterbak alweer dichtgevroren...
Wanneer begint het voorjaar...?

 
Week 4 - 24 januari 2012


Wat, een wilde kat die in een krappe gevangenis aan de tralies hangt...? Welnee, het is Luni, die in de kattenquarantaine wacht totdat ze eindelijk alle entingen heeft gehad en met haar vriendjes op het erf kan gaan spelen! En af en toe kijkt ze dus even wat voor spelletjes ze doen, zodat ze, als ze eindelijk 'vrijgelaten' wordt, direct alle spelregels kent en mee kan spelen. De foto is gemaakt door Jessica, die afgelopen zaterdag samen met Giuliana de opvang bezocht tijdens de openingsuren van 14.00 en 16.00 uur.

 
Week 3 - 18 januari 2012


Vorige week vrijdag kregen we een spannende uitslag van de dierenarts, namelijk of de zwarte ponydame Gracia nog sporen van longworm in haar ontlasting had. Gelukkig was de uitslag negatief en heeft ze geen longworm meer! Doordat ze met de besmetting bij ons gekomen was (zie Foto van de Week 50 - 2011), moest Gracia al die tijd alleen in een quarantainebox doorbrengen. Nu was de grote vraag hoe de andere pony's haar zouden accepteren als ze de wei op zou komen... Maar er was geen sprake van accepteren: iedereen vond haar direct heel erg interessant en mevrouw maakte gelijk van het begin af aan de dienst uit en werd vanaf dat tijdstip het middelpunt van de groep! Kijk haar op de foto maar eens achteloos grazen, terwijl iedereen, maar vooral ruintje Clyde, de hele tijd moet kijken wat ze aan het doen is...

 
Week 2 - 10 januari 2012


Gisteren hebben we Mastin Espagnol Lolo, de absolute koning van de honden bij Melief, moeten laten inslapen. Hij had een ontsteking aan zijn elleboog die ondanks medicijnen steeds heftiger werd. Daarbij at hij vrijwel niets meer, waardoor hij snel verzwakte. Dus moest hij strompelend op zijn voorpoten, terwijl we hem vanachter optilden, naar buiten, want de kracht in zijn achterpoten was al helemaal weg. Maar dat wilde hij allemaal niet meer. Met zijn koppige waardigheid konden we niet anders dan deze beslissing voor hem nemen…

Lolo is 16 jaar geworden. Hij kwam bijna 5 jaar geleden vanuit een verlaten asiel in Spanje bij ons, toen al onplaatsbaar vanwege leeftijd en grootte. We hebben zelden zo’n lieve, rustige hond, die in zijn kalmte zo’n enorme waardige aanwezigheid uitstraalde, in ons midden gehad.
We missen je Lolo, rust maar heel zacht…

 
Week 1 - 3 januari 2012


Herinnert u zich dit bericht nog? 2 weken nadat de konijntjes hier gebracht zijn, zijn de 2 vrouwtjes bevallen. Wij hebben de 2 mannetjes toen ze hier kwamen direct apart gezet en laten castreren, dus van hen kan het niet zijn. En oja, de draagtijd van konijnen is vier weken… Was het onnozelheid, onwetendheid of plat liegen van de vorige eigenaar toen hij zei dat mannetjes en vrouwtjes altijd netjes apart hadden gezeten? We zullen het nooit precies weten. Wat we wel weten is dat we in plaats van de 4 konijnen die we van de man aangenomen hebben, we er nu 10 rijker zijn…